ฉากเปิดเรื่องด้วยหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าที่แจ้งเตือนการปลดล็อกญาติสุดประหลาด ทำเอาขนลุกซู่ทันที! การปรากฏตัวของน้องสาวในชุดคลุมแดงถือตุ๊กตาหมี กับแม่ผู้อำนวยการที่มีเลือดเปื้อนเสื้อ สร้างบรรยากาศสยองขวัญได้สมบูรณ์แบบมาก เรื่องดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม เล่นกับความรู้สึกกลัวและความผูกพันในครอบครัวได้อย่างน่าสนใจจริงๆ
สีหน้าของพระเอกผมขาวตอนเห็นข้อมูลในระบบคือที่สุดของความตกใจจนตัวแข็งทื่อ ดวงตากว้างโตและเหงื่อไหลเป็นเม็ดๆ แสดงออกถึงความหวาดกลัวได้สมจริงมาก ฉากนี้ทำให้คนดูรู้สึกอินไปกับความกดดันที่เขาต้องเผชิญ การดำเนินเรื่องในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม เร้าใจและทำให้เราเอาใจช่วยตัวละครหลักอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ฉากบนดาดฟ้าตึกสูงที่มีชายใส่สูทสองคนยืนคุยกัน บรรยากาศดูตึงเครียดและน่าสงสัยเป็นพิเศษ โดยเฉพาะชายแก่ใส่แว่นที่มีสีหน้าดุร้ายและแววตาเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม การที่เขาถือการ์ดวาร์ปที่มีภาพโรงพยาบาลใต้แสงจันทร์สีแดงช่างน่าขนลุก เรื่องดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม สร้างปมปริศนาได้เก่งมาก
ชายมีหนวดที่ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ในฉากนี้ทำให้รู้สึกหนาวสันหลังวาบ รอยยิ้มที่ดูปกติแต่กลับแฝงไปด้วยความน่ากลัว บวกกับฉากชายแก่ที่บีบการ์ดจนแตกเป็นเสี่ยงๆ แสดงถึงพลังอำนาจที่มืดมน การดำเนินเรื่องในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม เต็มไปด้วยความลับและแผนการที่คาดเดาไม่ได้จริงๆ
ภาพโรงพยาบาลจิตเวชใต้แสงจันทร์สีแดงช่างน่ากลัวและสวยงามในเวลาเดียวกัน หมอกควันที่ลอยคลุ้งและบรรยากาศที่เงียบสงัดทำให้รู้สึกเหมือนกำลังเดินเข้าไปในฝันร้าย ฉากนี้ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำออกมาได้ยอดเยี่ยมมาก จนอยากกดเข้าไปดูต่อในแอปพลิเคชันทันที
ฉากที่พระเอกยืนอยู่กลางลานวัดเก่าแก่ท่ามกลางพายุฝนฟ้าคะนอง แล้วมีลำแสงสีม่วงพุ่งลงมาจากฟ้า สร้างความตื่นเต้นได้สุดๆ พลังมืดที่หมุนวนและบรรยากาศที่อึมครึมทำให้รู้สึกถึงอันตรายที่ใกล้เข้ามา เรื่องดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ไม่ทำให้ผิดหวังในเรื่องเอฟเฟกต์และอารมณ์ร่วม
ชายแก่ในชุดสูทที่ยืนกางแขนหัวเราะอย่างบ้าคลั่งบนดาดฟ้า แสดงถึงความยินดีในแผนการร้ายที่สำเร็จ แววตาที่เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งทำให้ตัวละครนี้น่ากลัวมาก การแสดงออกทางสีหน้าและภาษากายในเรื่องดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม สมจริงและทรงพลังมากจริงๆ
ฉากประตูเหล็กใหญ่ที่เปิดออกสู่โรงพยาบาลร้างใต้แสงจันทร์สีแดง พร้อมพายุทอร์นาโดสีม่วงที่หมุนวนอยู่ตรงกลาง ช่างเป็นภาพที่อลังการและน่ากลัวมาก พระเอกยืนหันหลังมองประตูนั้นเหมือนกำลังตัดสินใจครั้งสำคัญ เรื่องดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม สร้างฉากเปิดดันเจียนได้ยิ่งใหญ่และน่าติดตามสุดๆ
ป้ายไม้เก่าๆ ที่มีกฎการเข้าโรงพยาบาลจิตเวชเขียนไว้ด้วยตัวหนังสือสีแดงฉาน ดูขลังและน่ากลัวมาก โดยเฉพาะข้อที่ว่าการ์ดนี้ไม่สามารถโอนให้ใครได้ ยิ่งทำให้รู้สึกถึงความเป็นเจ้าของชะตากรรมที่ต้องเผชิญคนเดียว ฉากนี้ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ใส่รายละเอียดได้เนียนและน่าขนลุก
ฉากโคลสอัพดวงตาสีม่วงของพระเอกที่สะท้อนแสงระยิบระยับ แสดงถึงความมุ่งมั่นและความกล้าหาญที่จะเผชิญหน้ากับความจริง แม้จะกลัวแต่ก็ไม่ถอย การถ่ายทอดอารมณ์ผ่านดวงตาในเรื่องดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำได้ละเอียดอ่อนและกินใจมาก ดูในแอปพลิเคชันแล้วติดหนึบไม่ยอมวางเลย