เรื่องราวเริ่มน่าสนใจขึ้นเรื่อยๆ เมื่อมีตัวละครที่สามเข้ามาเกี่ยวข้อง การที่หญิงสาวในชุดขาวแอบถ่ายรูปคู่รักในรถชี้ให้เห็นว่าความสัมพันธ์นี้ไม่ใช่เรื่องธรรมดาแน่ๆ อาจจะเป็นชู้รัก หรืออาจจะเป็นความสัมพันธ์ต้องห้ามในวงการแพทย์ก็ได้ ความตึงเครียดที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นทำให้เราอยากกดดูตอนต่อไปทันที ดูเหมือนว่า ดอกไม้ที่บานในฤดูหนาว จะไม่ได้มีแค่ความหวานแต่ยังมีความขมปนอยู่ด้วย
ไม่ต้องพูดถึงพล็อตเรื่องมาก แค่เคมีระหว่างพระเอกกับนางเอกก็ทำให้เรื่องนี้น่าดูแล้ว สายตาที่พวกเขามองกันมันบอกอะไรได้มากมาย ทั้งความห่วงใย ความรัก และความกังวล ฉากที่พระเอกจับมือนางเอกในรถแล้วพูดอะไรบางอย่างที่ทำให้นางเอกยิ้มออกมา มันช่างอบอุ่นหัวใจเหลือเกิน แม้ภายนอกเรื่องจะดูตึงเครียดแต่โมเมนต์หวานๆ แบบนี้ใน ดอกไม้ที่บานในฤดูหนาว ก็ทำให้เราใจพองโตได้เหมือนกัน
ฉากภายนอกที่ถ่ายทำตอนกลางคืนกับหอนาฬิกาที่ส่องสว่างเป็นแบ็คกราวด์ที่สวยงามมาก ให้บรรยากาศโรแมนติกในสไตล์ยุโรปเล็กน้อย แสงไฟจากถนนและตึกสูงช่วยสร้างมิติให้กับฉากได้เป็นอย่างดี การที่ตัวละครมายืนคุยกันตรงจุดนี้ดูเหมือนจะเป็นสถานที่สำคัญที่มีความหมายต่อพวกเขา บรรยากาศแบบนี้ทำให้เรื่อง ดอกไม้ที่บานในฤดูหนาว ดูมีเสน่ห์และน่าค้นหาขึ้นไปอีกขั้นหนึ่งเลย
ฉากเปิดเรื่องคือที่สุดของความฟิน! หมอหนุ่มกับคนไข้สาวในชุดกาวน์ขาวที่ดูบริสุทธิ์แต่กลับมีความสัมพันธ์ลับลวงซ่อนอยู่ การถูกจับได้โดยเพื่อนร่วมงานที่เดินเข้ามาพอดีสร้างบรรยากาศตึงเครียดแบบสุดๆ แต่สิ่งที่ทำให้ฉันติดใจคือแววตาของพระเอกที่เต็มไปด้วยความหวงแหนและความเป็นเจ้าของ ดูแล้วรู้เลยว่าเรื่อง ดอกไม้ที่บานในฤดูหนาว นี้ต้องดราม่าหนักแน่นอน
เปลี่ยนจากห้องตรวจสีขาวโพลนมาสู่บรรยากาศในรถยามค่ำคืนที่ดูโรแมนติกแต่แฝงไปด้วยความกดดัน การสนทนาของทั้งคู่ดูมีนัยยะซ่อนเร้น เหมือนกำลังวางแผนอะไรบางอย่าง หรืออาจจะกำลังหนีจากใครสักคน ฉากที่พระเอกโน้มตัวเข้าไปหาพระนางในรถทำให้คนดูอย่างเราต้องกลั้นหายใจตามไปด้วย ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนในเรื่อง ดอกไม้ที่บานในฤดูหนาว ทำให้คาดเดาตอนต่อไปไม่ถูกเลย
ตัวละครหญิงในชุดขาวที่แอบมองจากเสาในลานจอดรถคือจุดเปลี่ยนของเรื่องจริงๆ สีหน้าของเธอที่เปลี่ยนจากความสงสัยเป็นความตกใจและเจ็บปวดเมื่อเห็นภาพในโทรศัพท์ บอกเล่าเรื่องราวได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเลยแม้แต่น้อย ดูเหมือนเธอจะรู้ความลับบางอย่างที่คนอื่นไม่รู้ หรืออาจจะกำลังถูกหลอกอยู่ก็ได้ การแสดงออกทางสีหน้าของนักแสดงในเรื่อง ดอกไม้ที่บานในฤดูหนาว นั้นสมจริงมาก
ต้องชมฝ่ายเครื่องแต่งกายจริงๆ ที่ทำให้ชุดกาวน์แพทย์ดูมีสไตล์และเซ็กซี่ขนาดนี้ พระเอกใส่เสื้อคอเต่าสีดำด้านในดูเท่มาก ตัดกับชุดสีขาวสะอาดตา ฉากในห้องตรวจที่แสงสว่างจ้าช่วยขับให้ผิวของนักแสดงดูเปล่งปลั่งขึ้นอีก แต่พอมาฉากกลางคืน ชุดโค้ทสีดำของพระเอกก็ดูหล่อทะลุจอไปอีกแบบ รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ทำให้ ดอกไม้ที่บานในฤดูหนาว ดูมีคุณภาพการผลิตที่สูงมาก
ผู้กำกับรู้วิธีเล่นกับอารมณ์คนดูจริงๆ การใช้มุมกล้องสูงถ่ายฉากในห้องตรวจทำให้เรารู้สึกเหมือนกำลังแอบมองความลับของพวกเขา ส่วนฉากในรถที่ใช้มุมใกล้ๆ (ภาพใกล้) จับสีหน้าของทั้งคู่ทำให้เรารู้สึกถึงแรงดึงดูดระหว่างตัวละครได้อย่างชัดเจน โดยเฉพาะฉากที่พระนางทำหน้าบึ้งตึงใส่พระเอกแล้วเปลี่ยนเป็นยิ้มเขิน มันช่างน่ารักจนใจละลาย ดูแล้วอยากมีโมเมนต์แบบใน ดอกไม้ที่บานในฤดูหนาว บ้างจัง