การแสดงออกทางสีหน้าของตัวละครในเรื่อง ทุกวินาทีที่ฉันอยู่กับเธอ นั้นละเอียดอ่อนมาก โดยเฉพาะตอนที่ผู้ชายในชุดสูทสีครีมฟังเรื่องสำคัญแล้วสายตาเปลี่ยนไปทันที มันสื่อถึงความกังวลและความกดดันได้ดีโดยไม่ต้องใช้คำพูดเยอะแยะ ทำให้คนดูอย่างเราต้องจ้องจอไม่กระพริบตาเลย
ฉากในห้องประชุมที่มีผู้ชายสามคนนั่งคุยกัน บรรยากาศดูตึงเครียดจนแทบจะหายใจไม่ออก โดยเฉพาะเมื่อมีกระเป๋าเงินสีดำวางอยู่บนโต๊ะ มันเหมือนสัญลักษณ์ของบางสิ่งที่กำลังจะแลกเปลี่ยนหรือต่อรองกัน เรื่อง ทุกวินาทีที่ฉันอยู่กับเธอ เล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งมาก
ผู้หญิงในชุดเดรสสีขาวประดับมุกดูสวยแต่ก็แฝงความเปราะบางไว้ในที ท่าทางของเธอตอนถือผ้าสีน้ำเงินแล้วเดินเข้าไปหาชายหนุ่มในรถเข็น มันบอกเล่าเรื่องราวความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนได้ดีมาก ทุกวินาทีที่ฉันอยู่กับเธอ ทำให้เราอยากเอาใจช่วยเธอจริงๆ
การดำเนินเรื่องใน ทุกวินาทีที่ฉันอยู่กับเธอ ค่อยๆ เผยปมทีละนิด ไม่รีบร้อนจนเกินไป ทำให้คนดูมีเวลาตามทันอารมณ์ตัวละคร ฉากที่ผู้ชายในชุดสูทสีเข้มยืนฟังรายงานด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ชวนให้คิดว่าเขากำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่แน่ๆ
บางครั้งความเงียบในฉากก็ทรงพลังกว่าคำพูดเยอะแยะ อย่างตอนที่ผู้ชายในชุดสูทสีครีมนั่งนิ่งๆ หลังได้ยินข่าวร้าย สายตาที่มองออกไปนอกหน้าต่างมันบอกทุกอย่างว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ทุกวินาทีที่ฉันอยู่กับเธอ สอนให้เราเข้าใจภาษากายได้ดีขึ้น