ฉากแรกที่เห็นหญิงชุดขาวนั่งกอดเด็กน้อยบนโซฟาหนัง มันอบอุ่นมากแต่แฝงความตึงเครียด เมื่อท่านพ่อเดินเข้ามาพร้อมหญิงชุดดำ บรรยากาศเปลี่ยนทันที รู้สึกได้ว่าหญิงชุดขาวต้องปกป้องลูกแค่ไหน ในเรื่องบัลลังก์นี้ เธอสร้างเอง แสดงให้เห็นว่าแม่คนนี้ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แม้จะถูกกดดันแค่ไหนก็ตาม สีหน้าของเด็กน้อยน่าสงสารมาก อยากให้เธอปลอดภัยจริงๆ
แค่เดินเข้ามาพร้อมท่านพ่อก็รู้สึกถึงอำนาจมืดแล้ว หญิงชุดดำใส่ชุดกำมะหยี่สีดำดูเย็นชาและวางแผนมาก สายตาที่มองหญิงชุดขาวเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ ฉากดราม่าในบ้านหลังนี้ร้อนแรงมาก ดูในบัลลังก์นี้ เธอสร้างเอง แล้วรู้ว่าเธอไม่ใช่ตัวประกอบธรรมดาแน่ๆ การแต่งกายยุคเก่าสวยมากแต่เนื้อหาเจ็บปวดใจจริงๆ ใครชอบแนวสู้ชีวิตห้ามพลาด
เห็นสีหน้าท่านพ่อแล้วเจ็บแทนหญิงชุดขาวเลย ทำไมถึงทำท่าทางเบื่อหน่ายทั้งที่ลูกอยู่ตรงนั้น สายสร้อยทองที่ใส่ดูรวยแต่ใจดูเย็นชาเกินไป ฉากที่เถียงกันในห้องโถงใหญ่แสดงให้เห็นอำนาจชายเป็นใหญ่ แต่หญิงชุดขาวก็สู้กลับไม่ยอมแพ้ ในบัลลังก์นี้ เธอสร้างเอง พระเอกอาจจะดูแย่แต่พระนางสวยสู้ชีวิตมาก อยากให้ตอนจบเธอชนะสักที
ต้องชมทีมเครื่องแต่งกายจริงๆ ชุดขาวขนฟูดูแพงมากตัดกับชุดดำผ้ากำมะหยี่ได้ชัดเจน ฉากบ้านเก่าโซฟาหนังให้บรรยากาศยุคเก่าได้ดีมาก แสงสีอุ่นๆ ทำให้ดราม่าดูมีมิติ ยิ่งตอนเปลี่ยนชุดเป็นชุดทองระย้าในคาเฟ่ ยิ่งสวยจับตา ในบัลลังก์นี้ เธอสร้างเอง ทุกเฟรมเหมือนภาพวาดเลย ดูแล้วเพลินตาแม้เนื้อหาจะหนักหน่อย แต่ความสวยของนางเอกช่วยเยียวยาได้เยอะ
ตอนแรกนึกว่าจะดราม่าในบ้านตลอด พอตัดมาฉากคาเฟ่ที่หญิงชุดทองคุยกับชายชุดเทา มันเปลี่ยนอารมณ์ทันที ดูทันสมัยขึ้นแต่ยังคงความลับซ่อนอยู่ ชายชุดเทาทำท่าทางมีพิรุธมาก หญิงชุดทองดูนิ่งแต่สายตาแหลมคม ในบัลลังก์นี้ เธอสร้างเอง ฉากนี้บอกใบ้ว่าเธอมีแผนอะไรบางอย่างแน่ๆ ไม่ใช่แค่แม่บ้านธรรมดาๆ อยากเห็นตอนเธอพลิกเกมจริงๆ