ดูแล้วน้ำตาไหลเลย ฉากกอดกันตรงนี้มันกินใจมาก หญิงสาวเสื้อลายเสือร้องไห้หนักมากจนเราอินตาม ผู้แม่ผมขาวก็ยิ้มทั้งน้ำตา มันคือจุดจบที่สมบูรณ์แบบจริงๆ สำหรับซีรีส์ บ้านในกระบะท้าย ที่พาเราผ่านดราม่ามาเยอะมาก ชอบโมเมนต์ที่ทุกคนจับมือกัน แสดงให้เห็นว่าครอบครัวสำคัญที่สุด ใครที่ยังไม่ได้ดูต้องไปติดตามกันนะ รับรองว่าซึ้งจนจุกอกแน่นอนค่ะ ดูซ้ำกี่รอบก็ยังร้องไห้อยู่เลย
พระเอกเสื้อเขียวแสดงอารมณ์ได้ดีมาก น้ำตาไหลจริงไม่ใช่แสดงปลอมๆ ฉากนี้คือบทสรุปของทุกปัญหาใน บ้านในกระบะท้าย เลยก็ว่าได้ การที่ผู้แม่ยอมเปิดใจรับหญิงสาวกลับเข้ามาคือจุดเปลี่ยนสำคัญ ทำให้รู้ว่าความรักชนะทุกอย่าง ชอบตรงที่ไม่มีใครทิ้งใคร แม้จะผ่านเรื่องร้ายๆ มาเยอะก็ตาม ซึ้งมากค่ะ อยากให้ใครๆ ได้ดูฉากนี้บ้าง
ตอนแรกนึกว่าจะจบแบบดราม่าหนักๆ แต่กลับจบแบบอบอุ่นหัวใจมาก ฉากจับมือสามคนคือสัญลักษณ์ของการเริ่มต้นใหม่ใน บ้านในกระบะท้าย หญิงสาวเสื้อลายเสือดูโล่งใจมากหลังจากได้ระบายความรู้สึกออกมา การที่ผู้แม่ยืนยิ้มอยู่ตรงกลางคือภาพที่สวยที่สุดของเรื่องนี้เลย อยากให้มีซีซั่นสองต่อเลยนะ เสียดายที่จบแล้วจริงๆ อยากดูต่ออีกค่ะ
ภาพสวยมาก แสงเงาในฉากนี้ช่วยขับอารมณ์เศร้าได้ดีสุดๆ โดยเฉพาะน้ำตาของหญิงสาวเสื้อลายเสือที่ไหลไม่หยุด คนดูอย่างเราเลยพลอยเศร้าตามไปด้วย เรื่อง บ้านในกระบะท้าย ทำได้ดีมากในการสื่อสารความรู้สึกโดยไม่ต้องใช้คำพูดเยอะ แค่กอดกันก็รู้เรื่องแล้ว ชอบสไตล์การเล่าเรื่องแบบนี้มากค่ะ ถ่ายทำสวยทุกฉากเลย
ความสัมพันธ์ของสามคนนี้ซับซ้อนมากแต่สุดท้ายก็เข้าใจกัน ฉากที่พระเอกเสื้อเขียวปลอบหญิงสาวคือโมเมนต์ที่หวานปนเศร้าที่สุดของ บ้านในกระบะท้าย ผู้แม่ผมขาวดูมีความสุขมากที่เห็นลูกๆ ดีกันเอง มันคือความสุขง่ายๆ ที่ใครๆ ก็อยากได้ อยากให้ทุกคนในบ้านเข้าใจกันแบบนี้บ้างนะ ซึ้งจนพูดไม่ออกเลยจริงๆ รักฉากนี้มากค่ะ
จบแบบจุกอกมากค่ะ คำว่าจบบริบูรณ์ขึ้นมายังทำใจไม่ได้เลย รู้สึกผูกพันกับตัวละครใน บ้านในกระบะท้าย มากๆ ฉากสุดท้ายที่ทุกคนยืนยิ้มด้วยกันคือภาพที่อยากจำไว้ตลอดไป แม้จะร้องไห้มาทั้งเรื่องแต่ตอนจบก็คุ้มค่าการติดตามมาก ใครชอบดราม่าครอบครัวต้องเรื่องนี้เลย ห้ามพลาดเด็ดขาดนะ ประทับใจสุดๆ
นักแสดงทุกคนเล่นได้ดีมาก โดยเฉพาะฉากที่น้ำตาไหลพร้อมกันสามคน มันจริงมากจนเราเชื่อเลยว่าพวกเขาคือครอบครัวจริงๆ ใน บ้านในกระบะท้าย เสื้อผ้าก็สื่อตัวละครได้ดี หญิงสาวเสื้อลายเสือดูเข้มแข็งแต่ข้างในเปราะบางมาก ชอบการออกแบบตัวละครแบบนี้ที่ทำให้เราเอาใจช่วยตลอดทั้งเรื่องเลย สุดยอดมากค่ะ
บรรยากาศในฉากนี้ตึงเครียดแต่เต็มไปด้วยความรัก การที่ทุกคนมายืนจับมือกันคือบทสรุปของ บ้านในกระบะท้าย ที่สมบูรณ์แบบมาก ผู้แม่ผมขาวดูแก่ลงแต่สายตาเต็มไปด้วยความเมตตา หญิงสาวเสื้อลายเสือก็ดูอ่อนโยนลงมาก มันคือการเติบโตของตัวละครที่เห็นได้ชัดจริงๆ ชอบมากค่ะ คุ้มค่าการรอคอยจริงๆ
ข้อคิดที่ได้จากเรื่องนี้คือครอบครัวสำคัญที่สุด ไม่ว่าจะมีปัญหาอะไรสุดท้ายก็ต้องให้อภัยกัน เหมือนใน บ้านในกระบะท้าย ที่สุดท้ายทุกคนก็กลับมาเข้าใจกัน ฉากกอดกันตรงนี้คือเครื่องยืนยันว่าความรักชนะทุกอย่างจริงๆ ดูแล้วอยากกลับบ้านไปกอดแม่เลยนะ ซึ้งมากๆ ค่ะ ให้ความรู้สึกดีๆ มากเลย
ดูจบแล้วรู้สึกโล่งใจมาก แม้จะร้องไห้ไปเยอะมากก็ตาม เรื่อง บ้านในกระบะท้าย พาเราเดินทางอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ มากๆ ฉากสุดท้ายที่ทุกคนยิ้มให้กันคือรางวัลของคนดูเลย ชอบตรงที่เรื่องราวไม่ยืดเยื้อ จบแบบสวยๆ ตรงนี้เลย ใครที่ยังไม่ได้ดูรีบไปติดตามกันนะ รับรองไม่ผิดหวังแน่นอนค่ะ แนะนำเลย