ฉากเปิดเรื่องทำให้ตกใจมาก คนล้มเต็มไปหมดแต่พอเข้าสู่ช่วงหลังกลับกลายเป็นฉากหวานๆ ในร้านฟาสต์ฟู้ด ความแตกต่างนี้ทำได้ดีมาก เด็กผมขาวรอเด็กสาวผมดำด้วยความหวังใจ การกอดกันน้ำตาไหลทำให้ใจละลาย แม้จะมีฉากต่อสู้กับเสือไฟแต่จุดเด่นคือความสัมพันธ์ที่อบอุ่นในเรื่อง ผู้พิทักษ์กุยซวี สร้างอารมณ์ร่วมได้ยอดเยี่ยมมากจริงๆ อยากดูต่อทันทีเลย
ชอบฉากที่เด็กสาววิ่งถือตั๋วแลกอาหารไปยังร้านแมคโดนัลด์มาก มันดูเหมือนเรื่องธรรมดาแต่กลับมีความหมายพิเศษเมื่อเธอได้เจอคนที่รออยู่ การแสดงสีหน้าตอนเห็นกันครั้งแรกบอกทุกอย่างโดยไม่ต้องพูดเยอะ ฉากกินไอศกรีมร่วมกันช่างแสนสุขสันต์ ดูแล้วรู้สึกอิ่มใจตามไปด้วย ผู้พิทักษ์กุยซวี มีรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ใส่ใจคนดูมากๆ เช่นเงาสะท้อนบนพื้นเปียกๆ
เสือไฟที่ปรากฏออกมาดูทรงพลังมากแต่พอกลายเป็นแมวตัวน้อยก็น่ารักสุดๆ ชอบการออกแบบคาแรคเตอร์สัตว์ในนี้มาก มันไม่ใช่แค่สัตว์ธรรมดาแต่มีความขลังแฝอยู่ ฉากเมืองที่เงียบเหงากลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งหลังจากเหตุการณ์ประหลาดผ่านไป การเดินเรื่องไม่เร่งรีบเกินไป ให้เวลาคนดูซึมซับบรรยากาศ ผู้พิทักษ์กุยซวี ทำได้ลงตัวมากในแง่ของภาพและเนื้อหา
เด็กสาวผมยาวสีดำวิ่งผ่านฝูงชนไปยังร้านอาหารเร็ว ฉากนี้ถ่ายทำมุมกล้องได้สวยมาก แสงแดดส่องผ่านต้นไม้ทำให้ดูมีความหวัง แม้ก่อนหน้านี้จะมีความตึงเครียดจากคนล้มสลายแต่พอเจอฉากนี้แล้วรู้สึกโล่งใจ การได้กินไอศกรีมร่วมกันคือรางวัลหลังจากผ่านเรื่องร้ายๆ มา ผู้พิทักษ์กุยซวี สอนให้เราเห็นค่าของช่วงเวลาปกติที่มีความสุขมากๆ
ฉากผู้หญิงชุดม่วงที่ได้รับบาดเจ็บพิงเสาอนุสาวรีย์ดูมีความลึกลับน่าสนใจมาก เธอผ่านอะไรมาบ้างนะ รอยเลือดบนหน้าทำให้รู้ว่าต่อสู้หนักมาก แต่พอตัดมาฉากคู่พระนางกินไอศกรีมก็รู้สึกเหมือนโลกกลับสู่ปกติ ความสมดุลระหว่างการต่อสู้และชีวิตประจำวันทำได้ดีมาก ผู้พิทักษ์กุยซวี ไม่เน้นแค่การต่อสู้แต่เน้นความสัมพันธ์ของคนด้วย ซึ่งทำให้เรื่องดูมีมิติมากขึ้น
ชอบบรรยากาศในร้านแมคโดนัลด์มาก มันดูอบอุ่นและปลอดภัยท่ามกลางเมืองที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์แปลกๆ เด็กผมขาวสั่งอาหารรอไว้ล่วงหน้าแสดงถึงความใส่ใจรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ รอยยิ้มตอนกินไอศกรีมทำให้คนดูยิ้มตามไปด้วย ฉากนี้เรียบง่ายแต่ทรงพลังมาก ผู้พิทักษ์กุยซวี รู้วิธีสร้างโมเมนต์หวานๆ ที่ไม่เลี่ยนจนเกินไป ดูแล้วอยากมีใครสักคนมานั่งกินไอศกรีมด้วย
การตื่นขึ้นมาของคนจำนวนมากบนพื้นลานกว้างเป็นฉากที่แปลกมาก ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ทุกคนดูสับสน เด็กผู้ชายเสื้อเขียวมองไปรอบๆ ด้วยความกังวล ฉากนี้สร้างปมสงสัยให้คนดูอยากติดตามต่อว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่พอเรื่องดำเนินไปก็พบว่ามีความรักซ่อนอยู่เบื้องหลังความวุ่นวาย ผู้พิทักษ์กุยซวี วางโครงเรื่องได้น่าติดตามมาก ไม่ทิ้งปมไว้เฉยๆ
ฉากเด็กผมขาวนั่งกินเบอร์เกอร์รออยู่คนเดียวดูเหงาหน่อยๆ แต่พอเด็กสาววิ่งมาก็เปลี่ยนเป็นความสุขทันที การแสดงออกทางสีตาของทั้งคู่บอกความรู้สึกได้ดีมาก ไม่ต้องใช้คำพูดเยอะก็เข้าใจกัน ฉากกอดกันแน่นๆ ทำให้รู้ว่าพวกเขาห่วงใยกันแค่ไหน ผู้พิทักษ์กุยซวี สื่อสารอารมณ์ผ่านภาษากายได้ยอดเยี่ยมมาก คนดูรู้สึกอินไปกับตัวละครได้ง่ายๆ
ชอบฉากที่คนเดินถือไอศกรีมผ่านถนนคนพลุกพล่านมาก มันเหมือนสัญลักษณ์ว่าชีวิตต้องดำเนินต่อไป ไม่ว่าจะมีเรื่องแปลกประหลาดเกิดขึ้นแค่ไหน แสงแดดตอนเย็นทำให้ภาพดูสวยงามมาก โทนสีของเรื่องนี้สบายตาไม่มืดทึบเกินไป แม้จะมีฉากต่อสู้แต่ก็ไม่ได้รุนแรงจนดูยาก ผู้พิทักษ์กุยซวี เหมาะกับคนที่ชอบเรื่องราวแฟนตาซีผสมชีวิตประจำวันมากๆ
โดยรวมแล้วเรื่องนี้ให้ทั้งความตื่นเต้นและความอบอุ่นใจ ฉากเสือไฟคำรามดูน่าเกรงขามมากแต่ฉากกินไอศกรีมก็ดูน่ารักสุดๆ การเปลี่ยนโทนเรื่องทำได้อย่างลื่นไหลไม่ขัดเขิน คนดูไม่รู้สึกสับสนแม้จะมีหลายอารมณ์ผสมกัน ฉากจบที่มองเมืองจากมุมสูงทำให้รู้สึกสงบมาก ผู้พิทักษ์กุยซวี เป็นเรื่องที่ควรค่าแก่การติดตามต่อมากๆ อยากรู้ว่าตอนต่อไปจะเป็นอย่างไรบ้าง