ฉากเปิดมาคือลุ้นมากค่ะ สาวน้อยวิ่งหนีพวกชุดดำที่ดูเหมือนผีดูดเลือดเข้ามาในห้องนั้น นึกว่าจะไม่รอดแล้วแต่พี่ผมขาวโผล่มาทันเวลาพอดี แสงสว่างด้านหลังเขาทำให้ดูศักดิ์สิทธิ์มากจริงๆ แล้วดูผ่านหน้าจอ ก็เห็นรายละเอียดนี้ชัดเจนมาก เรื่องพันธสัญญาสนธยา ฉากนี้คือจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้เธอไว้ใจเขา sepenuhnyaเลยล่ะค่ะ การแสดงออกทางสีหน้าของเธอดูตกใจจริงๆ มากค่ะ อยากให้ฉากนี้ยาวๆ อีกนิด
ลุคของชายผมขาวคือตะโกนมากค่ะ ผมสีเงินตัดกับชุดสีขาวสะอาดตา แต่พอฉากหลังเปลี่ยนมาเป็นห้องหรูกลับมีเลือดเปื้อนเสื้อแบบนี้ยิ่งเพิ่มมิติตัวละคร เขาต้องต่อสู้มาหนักแน่ๆ เพื่อปกป้องเธอ ดวงตาแดงก่ำนั้นไม่ใช่แค่ความดุร้ายแต่ซ่อนความอ่อนโยนไว้ด้วย ดูแล้วใจสั่นจริงๆ ค่ะ ความแตกต่างของชุดกับเลือดคือสวยมากจริงๆ ค่ะ ชอบมาก
โมเมนต์โอบกอดคือจิกหมอนแตกค่ะ เธอวิ่งเข้าไปซบอกเขาโดยไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย ทั้งที่เพิ่งเจอเรื่องน่ากลัวมา ส่วนเขาก็โอบรับไว้แน่นพร้อมลูบหัวปลอบโยน ความสูงต่างกันยิ่งทำให้ดูน่ารักมาก เป็นฉากที่บอกรักโดยไม่ต้องพูดอะไรเลยสักคำ ในพันธสัญญาสนธยา มีฉากหวานๆ แบบนี้แทรกอยู่ตลอดเลยนะคะ คนดูใจพองโตมากจริงๆ ค่ะ อิ่มใจมาก
ฉากเปลี่ยนมาที่ห้องอพาร์ตเมนต์วิวเมืองตอนกลางคืนคือสวยมากค่ะ มีหมอกจางๆ บนพื้นสร้างบรรยากาศฝันๆ เหมือนไม่ได้อยู่ในโลกจริง ชายผมขาวที่ยืนอยู่ตรงนั้นดูโดดเดี่ยวแต่ทรงพลัง เลือดบนเสื้อสีขาวตัดกับพื้นหลังสีน้ำเงินเข้มได้สวยงามมากจริงๆ การถ่ายทำใส่ใจรายละเอียดทุกจุดจริงๆ ค่ะ วิวเมืองด้านหลังก็สวยมากจริงๆ ค่ะ ชอบวิว
สีหน้าของสาวน้อยตอนมองเขาเปลี่ยนไปมากค่ะ จากความกลัวกลายเป็นความห่วงใยและชื่นชม เธอ นั่งอยู่บนเก้าอี้แล้วมองเขาด้วยสายตาเต็มใจ อยากจะดูแลเขาบ้างแม้เขาจะดูแข็งแกร่งแค่ไหนก็ตาม ความสัมพันธ์ของทั้งคู่พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ ในแต่ละตอนของพันธสัญญาสนธยา น่าติดตามมากค่ะ อยากเห็นตอนต่อไปเร็วๆ จริงๆ ค่ะ รอลุ้น
ชอบรายละเอียดเครื่องประดับของชายผมขาวมากค่ะ สร้อยคอไข่มุกกับกางเขนดูขัดแย้งกับภาพลักษณ์นิดๆ แต่กลับทำให้ดูมีเสน่ห์ยิ่งขึ้น พอมีเลือดเปื้อนเสื้อยิ่งดูอันตรายแต่ดึงดูดใจ เธอเองก็ดูสวยใสในชุดนักเรียนตัดกับโลกมืดๆ รอบตัวพวกเขาเข้ากันได้ดีมากเลยค่ะ เครื่องประดับเขาละเอียดจริงมากค่ะ ละเอียดมาก
ฉากที่เขายื่นมือมาแตะหน้าผากเธอคือละมุนมากค่ะ แม้ตัวเขาจะเปื้อนเลือดและดูเหนื่อยล้า แต่สัมผัสที่มีให้เธอเบามากๆ เหมือนเธอเป็นสิ่งที่เปราะบางที่สุดที่เขาต้องรักษาไว้ คนดูอย่างเราจ้องจอไม่กระพริบเลยจริงๆ อยากให้ฉากนี้ยาวๆ ไปอีกหน่อยในพันธสัญญาสนธยา ค่ะ ความอ่อนโยนนี้หายากมากจริงๆ ค่ะ ซึ้งมาก
บรรยากาศโดยรวมของเรื่องนี้อิงแฟนตาซีโรแมนติกได้ลงตัวมากค่ะ ทั้งแสงสีฟ้าเย็นๆ กับควันขาวๆ บนพื้นช่วยเสริมให้ดูเหนือจริง ตัวละครชายผมขาวดูมีปมบางอย่างที่ทำให้ต้องต่อสู้จนเลือดตกยางออก ส่วนเธอคือแสงสว่างเดียวในชีวิตเขา เรื่องราวแบบนี้ดูกี่ทีก็ไม่น่าเบื่อเลยค่ะ ชอบโทนสีมากจริงๆ ค่ะ โทนสวย
การแสดงสีหน้าของนักแสดงนำทั้งคู่ดีมากค่ะ โดยเฉพาะตอนที่เขาจ้องมองเธอแล้วเธอเขินจนเอามือปิดหน้า ความเขินอายนั้นดูจริงใจไม่ใช่แค่แสดงออกตามบท ทำให้คนดูอินไปกับความรู้สึกของตัวละครด้วย อยากติดตามต่อว่าสุดท้ายแล้วเขาจะปกป้องเธอจากอันตรายได้ไหมในเรื่องพันธสัญญาสนธยา นะคะ diễnดีมากจริงๆ ค่ะ เก่งมาก
ดูจบแล้วใจยังพองโตค่ะ ความสัมพันธ์ที่เริ่มจากการปกป้องกลายเป็นความผูกพันที่ลึกซึ้ง ชายผมขาวที่ยอมเสียสละเพื่อเธอขนาดนี้หาได้ยากมากในหน้าจอ ฉากสุดท้ายที่เขายืนมองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนคือจบแบบทิ้งคำถามให้ลุ้นต่อจริงๆ ใครชอบแนวนี้ต้องลองดูค่ะ คุ้มค่าการติดตามมากจริงๆ ค่ะ คุ้มค่ามาก