ต้องชื่นชมการ diễnของนางเอกในมนต์รักย้อนแค้น ที่แม้จะสวมชุดราตรีสวยหรูแต่แววตากลับเต็มไปด้วยความทุกข์ การกำมือแน่นๆ บ่งบอกว่าเธอต้องต่อสู้กับความรู้สึกตัวเองแค่ไหน ฉากที่เธอเกือบจะล้มแล้วพระรองเข้ามาประคอง มันทำให้รู้ว่าเธอไม่ได้อยากจากไปจริงๆ แต่สถานการณ์บังคับ ดูแล้วจุกอกมาก
ชอบมุมกล้องที่จับภาพพระเอกในมนต์รักย้อนแค้นตอนที่ยิ้มทั้งน้ำตา มันคือรอยยิ้มที่แตกสลายและเจ็บปวดที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา การที่เขาพยายามทำตัวเข้มแข็งแต่แววตากลับร้องไห้ มันสื่ออารมณ์ได้ดีกว่าคำพูดใดๆ ทั้งสิ้น ฉากนี้ทำให้เข้าใจเลยว่าความรักบางครั้งก็ทำร้ายคนได้ดีแค่ไหน
ดูมนต์รักย้อนแค้นแล้วรู้สึกว่าไม่มีใครในฉากนี้เป็นผู้ชนะเลย พระเอกยืนนิ่งด้วยความเจ็บปวด นางเอกต้องฝืนใจเดินจาก ส่วนพระรองที่คอยอยู่ข้างๆ ก็ดูไม่มีความสุขเช่นกัน ความสัมพันธ์สามเส้านี้มันซับซ้อนและบีบหัวใจมาก ดูแล้วอยากให้ทุกคนได้มีความสุขบ้าง แต่คงเป็นไปไม่ได้ในสถานการณ์แบบนี้
รายละเอียดเล็กๆ อย่างเสียงรองเท้าส้นสูงของนางเอกในมนต์รักย้อนแค้นที่กระทบพื้น มันดังเหมือนเสียงเคาะในหัวใจของคนดูทุกก้าว การที่เธอเดินช้าๆ แต่หนักแน่น แสดงให้เห็นว่าเธอตัดสินใจแล้วว่าจะไม่หันหลังกลับ แม้ข้างในจะร้องไห้แค่ไหนก็ตาม การถ่ายทำฉากนี้ละเอียดอ่อนและทรงพลังมาก
ต้องยอมรับว่ามนต์รักย้อนแค้นสร้างบรรยากาศได้ยอดเยี่ยมมาก แสงไฟสลัวๆ บนสะพานยามค่ำคืนกับลมที่พัดแรง มันช่วยเสริมอารมณ์เศร้าได้เป็นอย่างดี ไม่ต้องมีคำพูดเยอะก็สื่อความหมายได้ชัดเจน ดูแล้วรู้สึกอึดอัดแทนตัวละคร อยากจะกระโดดเข้าไปบอกพวกเขาว่าอย่าทำแบบนี้เลย แต่ก็เป็นไปไม่ได้