ดูแล้วอยากเขย่าตัวลูกชายคนนี้จริงๆ ทำไมถึงปล่อยให้แม่ต้องโดนแบบนี้ ทั้งที่แม่เลี้ยงเขามาจนโต แต่พอมีผู้หญิงใหม่เข้ามาเขาก็เปลี่ยนไปทันที ฉากที่แม่พยายามอธิบายแต่เขาไม่ฟังมันเจ็บปวดมาก สายลมยามเย็นกระซิบรัก เล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งมาก ทำให้เราโกรธแทนแม่จนอยากเข้าไปตบหน้าลูกชายคนนั้นแทน
แม้จะถูกปฏิบัติไม่ดีแค่ไหน แต่แม่ก็ยังเป็นห่วงลูกเสมอ เห็นได้จากสีหน้าและแววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย แม้จะต้องเดินออกจากบ้านไปแต่ใจยังผูกพัน สายลมยามเย็นกระซิบรัก สะท้อนความเป็นแม่ได้อย่างลึกซึ้ง ทำให้เรารู้ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แม่ก็คือแม่ที่ไม่มีวันทิ้งลูกจริงๆ
ฉากที่แม่ต้องเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋ามันคือฉากที่บีบหัวใจที่สุด เห็นแม่ก้มหน้าเก็บของทีละชิ้นทีละชิ้น มันเหมือนเก็บความทรงจำที่ดีๆ กลับไปด้วย สายลมยามเย็นกระซิบรัก สร้างฉากนี้ได้สมจริงมาก ทำให้คนดูรู้สึกเหมือนเราเป็นแม่คนนั้นที่กำลังต้องจากบ้านที่รักไปทั้งน้ำตา
เห็นความแตกต่างระหว่างแม่แท้ๆ กับแม่เลี้ยงได้ชัดเจนมาก แม่แท้ๆ รักลูกไม่มีเงื่อนไข ส่วนแม่เลี้ยงดูเหมือนจะสนใจแต่ตัวเองและลูกชายเท่านั้น สายลมยามเย็นกระซิบรัก นำเสนอความขัดแย้งนี้ได้ดีมาก ทำให้เราเห็นว่าการมีแม่ที่ดีสำคัญแค่ไหนต่อชีวิตของคนเรา
ดูเรื่องนี้แล้วน้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัวเลย โดยเฉพาะฉากที่แม่ต้องเดินออกจากบ้านไปทั้งน้ำตา มันทำให้เรานึกถึงแม่ของตัวเองว่าถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นแม่จะรู้สึกยังไง สายลมยามเย็นกระซิบรัก ทำได้ดีมากในการดึงอารมณ์คนดู ให้เรารู้สึกอินไปกับตัวละครทุกตัว