ชอบตัวละครแม่ค้าร้านชามาก แววตาเธอไม่ได้ดูธรรมดาเลยสักนิด ตอนคุยกับฮ่องเต้ที่ปลอมตัวมา ดูเหมือนเธอจะรู้ทันแต่ไม่พูดอะไรออกมา บรรยากาศในร้านชาดูอบอุ่นและเป็นกันเอง ต่างจากในวังที่เต็มไปด้วยกฎเกณฑ์ การพบกันครั้งนี้คงเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราววุ่นวายใน ข้าหรือเนี่ย หวงโฮ่ว แน่นอน
พระเอกของเราเล่นบทตลกหน้าตายได้เนียนมาก ตอนวางเงินค่าขนมแล้วทำท่าทางขรึมๆ เหมือนเพิ่งทำภารกิจกู้ชาติสำเร็จ ทั้งที่จริงๆ แค่จ่ายค่าขนมไม่กี่ชิ้น ฉากนี้เรียกเสียงหัวเราะได้ดีมาก เป็นเสน่ห์ของ ข้าหรือเนี่ย หวงโฮ่ว ที่เอาความขัดแย้งระหว่างสถานะกับพฤติกรรมมาเล่นได้อย่างลงตัว
ต้องชมทีมอาร์ตไดเรกเตอร์ ฉากในร้านน้ำชาดูสมจริงมาก ตั้งแต่ผ้าคลุมโต๊ะ เครื่องถ้วยชาม ไปจนถึงแสงเทียนที่ให้ความรู้สึกอบอุ่น รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ช่วยส่งเสริมบรรยากาศให้คนดูรู้สึกเหมือนนั่งอยู่ในร้านนั้นจริงๆ ทำให้การดู ข้าหรือเนี่ย หวงโฮ่ว สนุกขึ้นเพราะเราอินกับสถานที่ด้วย
ชอบบทสนทนาระหว่างฮ่องเต้กับแม่ค้ามาก ดูผิวเผินเหมือนคุยเรื่องธรรมดา แต่จริงๆ แล้วแฝงนัยยะเกี่ยวกับชีวิตนอกวังที่ฮ่องเต้ไม่เคยสัมผัส คำพูดง่ายๆ แต่สื่ออารมณ์ได้ดี ทำให้เห็นมุมมองใหม่ๆ ของตัวละครหลักใน ข้าหรือเนี่ย หวงโฮ่ว ที่ไม่ใช่แค่การชิงไหวชิงพริบในวังเท่านั้น
ดูแล้วรู้สึกอึดอัดแทนฮ่องเต้นิดๆ ที่ต้องมาซ่อนตัวในร้านชา ทั้งที่ควรอยู่บนบัลลังก์ แต่เขาก็เลือกที่จะมาสัมผัสชีวิตจริง ความขัดแย้งระหว่างหน้าที่กับความต้องการส่วนตัวนี่แหละที่เป็นหัวใจของเรื่อง ข้าหรือเนี่ย หวงโฮ่ว ทำให้คนดูเอาใจช่วยและรอคอยว่าเมื่อไหร่ความจริงจะเปิดเผย
ฉากนี้ทำให้เห็นเสน่ห์ของชีวิตสามัญชนที่ฮ่องเต้ไม่เคยได้สัมผัส การนั่งกินขนมง่ายๆ คุยกับคนธรรมดา มันดูมีความสุขกว่าในวังที่เต็มไปด้วยความตึงเครียด เรื่องราวใน ข้าหรือเนี่ย หวงโฮ่ว ชวนให้เราคิดตามว่า บางทีความสุขที่แท้จริงอาจอยู่ที่เรื่องง่ายๆ แบบนี้ก็ได้
ฉากเปิดเรื่องทำเอาอึ้ง! ฮ่องเต้ที่ดูเคร่งขรึมกลับแอบหนีออกมาเดินตลาด แถมยังสนใจขนมชิ้นเล็กๆ จนลืมตัว ความตลกอยู่ที่สีหน้าจริงจังตอนเคี้ยวขนม เหมือนกำลังตัดสินคดีสำคัญ แต่จริงๆ แค่กำลังชิมของว่าง ฉากนี้ในซีรีส์ ข้าหรือเนี่ย หวงโฮ่ว บอกเลยว่าเห็นภาพลักษณ์ใหม่ของผู้เป็นใหญ่ที่เข้าถึงง่ายและมีความเป็นมนุษย์สุดๆ