อีธานเดินไปมาในบ้านใหญ่แต่กลับว่างเปล่า ตู้เสื้อผ้าไม่มีเสื้อ รูปถ่ายก็ไม่มีรูปอะไรเลย มันช่างเหงาจับใจจริงๆ ดูแล้วรู้สึกหดหู่ตามตัวละครมาก ฉากที่เขากรีดร้องแสดงออกถึงความเจ็บปวดได้สุดยอดมาก ใครชอบดราม่าต้องดู ผู้หญิงที่เขาเลือกทิ้ง เรื่องนี้ทำน้ำตาไหลได้เลยนะ บรรยากาศบ้านหรูแต่ไร้ความสุขมันสะท้อนใจมากจริงๆ
ฉากแรกที่อีธานวิ่งขึ้นบันไดแล้วลื่นล้มมันเหมือนลางบอกเหตุเลยนะ ชีวิตที่กำลังวิ่งหนีอะไรบางอย่างแล้วสุดท้ายก็ล้มลงจริงๆ การแสดงสีหน้าตอนเจ็บปวดมันสมจริงมาก ดูแล้วจุกอกเลย อยากให้เขาลุกขึ้นสู้แต่ดูเหมือนทุกอย่างจะสายเกินไปแล้วสำหรับ ผู้หญิงที่เขาเลือกทิ้ง เรื่องนี้บทดีมากเลย
ฝ่ายหญิงก็น่าเห็นใจไม่แพ้กัน นั่งร้องไห้อยู่บนเตียงทั้งที่โทรศัพท์เรียกเข้าจากอีธาน เธอคงเจ็บปวดมากเหมือนกัน ความสัมพันธ์ที่แตกสลายมันไม่มีคนชนะจริงๆ ดูแล้วเข้าใจทั้งสองฝ่ายเลย หนังเรื่อง ผู้หญิงที่เขาเลือกทิ้ง ทำได้ดีมากในการแสดงอารมณ์ที่ซับซ้อนของตัวละครทั้งสองฝ่ายนี้
ฉากที่อีธานถือโทรศัพท์สองเครื่องแล้วพยายามโทรหาใครสักคนมันแสดงถึงความหมดหวังได้ชัดเจนมาก เขาพยายามติดต่อแต่ดูเหมือนไม่มีใครรับสายเลย ความวิตกกังวลมันส่งมาถึงคนดูเลยจริงๆ ดูแล้วอินมากกับฉากนี้ ผู้หญิงที่เขาเลือกทิ้ง เป็นเรื่องที่ควรค่าแก่การติดตามมากจริงๆ
ชุดคลุมสีเทาของอีธานมันดูหรูแต่กลับทำให้เขาดูเปราะบางมากขึ้นเรื่อยๆ ตลอดทั้งเรื่อง การเดินเท้าเปล่าบนพื้นเย็นๆ มันสื่อถึงความโดดเดี่ยวได้ดีมากเลยนะ รายละเอียดเล็กๆน้อยๆแบบนี้ทำให้ ผู้หญิงที่เขาเลือกทิ้ง ดูมีมิติมากขึ้นจริงๆ ชอบมาก
ตอนจบที่เขานั่งก้มหน้าก้มตาอยู่บนพื้นมันทำให้ใจสลายมาก จากคนที่ดูมีทุกอย่างกลับกลายเป็นไม่มีอะไรเลยแม้แต่คนข้างกาย การแสดงของนักแสดงนำสุดยอดมากจริงๆ ใครที่ดู ผู้หญิงที่เขาเลือกทิ้ง แล้วไม่ร้องไห้ถือว่าหัวใจแข็งมากจริงๆนะ อยากให้ทุกคนได้ลองดู
ฉากเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วเจอแต่ไม้แขวนเสื้อโล่งๆมันสื่อความหมายมากเลยนะ ชีวิตที่ขาดหายไปเหมือนเสื้อผ้าในตู้เลย อีธานคงรู้สึกว่างเปล่าข้างในมากจริงๆ รายละเอียดฉากนี้ทำให้ ผู้หญิงที่เขาเลือกทิ้ง ดูมีความหมายลึกซึ้งขึ้นมากเลยจริงๆ ชอบการกำกับภาพมาก
มุมมองเมืองตอนกลางคืนผ่านหน้าต่างห้องนอนหญิงมันสวยแต่เหงาจับใจเหมือนกัน ทั้งคู่อยู่ในเมืองใหญ่แต่หัวใจห่างไกลกันมากจริงๆ บรรยากาศแบบนี้ทำให้ ผู้หญิงที่เขาเลือกทิ้ง ดูโรแมนติกแบบเศร้าๆเลยนะ ดูแล้วคิดถึงความรักเก่าๆของตัวเองเลย
ชื่ออีธานที่ปรากฏบนหน้าจอโทรศัพท์มันทำให้เรารู้สึกคุ้นเคยกับตัวละครมากขึ้นเลยนะ เหมือนเขาเป็นคนจริงที่มีชีวิตอยู่จริงๆ ความพยายามโทรหาของเขามันน่าสงสารมากจริงๆ ดู ผู้หญิงที่เขาเลือกทิ้ง แล้วรู้สึกอินกับตัวละครนี้มากจริงๆเลย
โดยรวมแล้วหนังเรื่องนี้ให้บรรยากาศที่กดดันและเศร้ามาก ทุกฉากทุกตอนมันบีบคั้นอารมณ์คนดูจริงๆ โดยเฉพาะฉากที่อีธานกรีดร้องออกมามันปลดปล่อยมากเลย ใครชอบหนังดราม่าหนักๆต้องไม่พลาด ผู้หญิงที่เขาเลือกทิ้ง เรื่องนี้ดูแล้วคิดตามเยอะมากจริงๆ