การหวนคืนและการค้นหา
ปมด้อยหรือปมใจที่แก้ไม่ตก
การที่ลูกชายในชุดสูทสีเทามีท่าทีรังเกียจแม่ตัวเอง ช่างเป็นภาพที่สะท้อนสังคมได้ชัดเจนมาก โดยเฉพาะตอนที่เขาโยนถุงกระดาษทิ้งราวกับเป็นขยะไร้ค่า แต่พอเห็นข้างในเป็นผักพื้นบ้านธรรมดา ก็ยิ่งตอกย้ำว่าเขาลืมรากเหง้าของตัวเองไปแล้วอย่างสิ้นเชิง ในเรื่อง มองทิศเหนือคิดถึงทิศใต้ ฉากนี้ทำให้คนดูต้องกลับมาถามตัวเองว่าเรากำลังเป็นแบบเขาอยู่หรือเปล่า
ความลับในถุงกระดาษที่เปลี่ยนทุกอย่าง
ใครจะคิดว่าถุงกระดาษธรรมดาที่แม่ยื่นให้ จะกลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของเรื่อง เมื่อลูกชายเปิดออกมาแล้วพบว่าเป็นผักที่แม่ปลูกเองกับมือ แต่เขากลับมองว่าเป็นของต่ำต้อย ฉากนี้ในเรื่อง มองทิศเหนือคิดถึงทิศใต้ ทำให้เห็นชัดเจนว่าความรวยอาจทำให้คนลืมคุณค่าที่แท้จริงของชีวิตไปได้ง่ายแค่ไหน
ฉากในบ้านเก่าที่เต็มไปด้วยความทรงจำ
เมื่อแม่กลับมาที่บ้านและเห็นเพื่อนบ้านที่นั่งรออยู่ บรรยากาศในบ้านเก่าๆ ที่เต็มไปด้วยของใช้เรียบง่าย แต่กลับอบอุ่นกว่าบ้านหรูของลูกชายเสียอีก ฉากนี้ในเรื่อง มองทิศเหนือคิดถึงทิศใต้ ทำให้เห็นว่าความสุขที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่เงินทอง แต่อยู่ที่ความสัมพันธ์และความเข้าใจกัน
เอกสารที่เปลี่ยนชะตาชีวิต
ฉากที่แม่หยิบเอกสารออกมาให้เพื่อนบ้านดู ช่างเป็นช่วงที่ตื่นเต้นที่สุดเรื่องหนึ่ง เมื่อเห็นว่าเป็นสัญญาโอนทรัพย์สินแบบไม่มีเงื่อนไข ทำให้รู้ว่าแม่ตั้งใจจะยกทุกอย่างให้ลูกชาย แม้จะถูกปฏิเสธแค่ไหนก็ตาม ในเรื่อง มองทิศเหนือคิดถึงทิศใต้ ฉากนี้ทำให้เห็นความรักของแม่ที่ไม่มีเงื่อนไขจริงๆ
น้ำตาของแม่ที่ไม่มีใครเห็น
สีหน้าของแม่ตอนที่ลูกชายเดินจากไปโดยไม่รับของ ช่างเป็นภาพที่เจ็บปวดที่สุดเรื่องหนึ่ง แม้เธอจะพยายามยิ้มแต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยน้ำตาที่กลั้นไว้ ฉากนี้ในเรื่อง มองทิศเหนือคิดถึงทิศใต้ ทำให้คนดูต้องน้ำตาไหลตามไปด้วย เพราะรู้ว่าแม่คนนี้รักลูกมากแค่ไหน
บทเรียนที่ลูกชายต้องเรียนรู้
การที่ลูกชายในชุดสูทสีเทาต้องกลับมาเห็นแม่ในสภาพแบบนี้ ช่างเป็นบทเรียนที่สำคัญที่สุดเรื่องหนึ่ง เมื่อเขาเริ่มตระหนักว่าความรวยไม่ได้ทำให้เขามีค่ามากขึ้น แต่กลับทำให้เขาสูญเสียสิ่งที่สำคัญที่สุดไป ในเรื่อง มองทิศเหนือคิดถึงทิศใต้ ฉากนี้ทำให้เห็นว่าบางครั้งคนเราต้องสูญเสียก่อนถึงจะเรียนรู้
แม่ผู้เสียสละกับลูกชายที่หลงลืม
ฉากเปิดเรื่องทำเอาใจสลายเมื่อแม่ในชุดลายสก๊อตพยายามยื่นของให้ลูกชายที่แต่งตัวหรูหรา แต่เขากลับปฏิเสธอย่างเย็นชา สีหน้าเจ็บปวดของแม่ตัดกับภาพความทรงจำวัยเด็กที่ยิ้มแย้ม ช่างเป็นความขัดแย้งที่เจ็บปวดจริงๆ ในเรื่อง มองทิศเหนือคิดถึงทิศใต้ ฉากนี้สื่อถึงความกตัญญูที่หายไปได้อย่างน่าใจหาย