การค้นพบและการพิสูจน์
น้ำตาของแม่ที่ซ่อนไว้
ฉากที่แม่ถือลูกมะม่วงแล้วน้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว ช่างเป็นฉากที่แสดงอารมณ์ได้ลึกซึ้งมาก ไม่ต้องใช้คำพูดเยอะ แต่แววตาและรอยยิ้มที่พยายามกลั้นน้ำตาไว้ บอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดได้ดีที่สุด การแสดงของนักแสดงนำหญิงในเรื่อง มองทิศเหนือคิดถึงทิศใต้ สมจริงจนคนดูต้องกลั้นหายใจตาม
ความลับที่ถูกกระซิบ
ฉากที่ชายชุดเบจกระซิบความลับบางอย่างใส่หูพระเอก แล้วสีหน้าของพระเอกเปลี่ยนไปทันที ช่างสร้างความสงสัยให้คนดูอยากรู้เหลือเกินว่าความจริงคืออะไรกันแน่ การดำเนินเรื่องใน มองทิศเหนือคิดถึงทิศใต้ เร้าใจมาก ทุกฉากมีความหมายและเชื่อมโยงกันอย่างแนบเนียน
ความแตกต่างของสองโลก
การตัดสลับระหว่างฉากทุ่งนาชนบทที่เรียบง่าย กับฉากห้องทำงานหรูในเมืองใหญ่ สะท้อนความแตกต่างของชีวิตตัวละครได้ชัดเจนมาก พระเอกที่ดูเข้มแข็งในชุดสูท แต่ภายในกลับเปราะบางเมื่อคิดถึงอดีต เป็นตัวละครที่มีมิติมากในเรื่อง มองทิศเหนือคิดถึงทิศใต้
ลูกมะม่วงกับรสชาติความทรงจำ
ลูกมะม่วงสีเขียวที่ปรากฏในเรื่อง ไม่ใช่แค่ผลไม้ธรรมดา แต่เป็นสัญลักษณ์ของความทรงจำในอดีตที่หอมหวานและขมขื่นปนกัน การที่แม่กัดลูกมะม่วงแล้วน้ำตาไหล ช่างเป็นรายละเอียดเล็กๆ ที่ทรงพลังมาก เรื่อง มองทิศเหนือคิดถึงทิศใต้ ใส่ใจในรายละเอียดแบบนี้จริงๆ
รอยยิ้มที่ซ่อนความเจ็บปวด
สีหน้าของพระเอกที่พยายามยิ้มทั้งที่ดวงตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ช่างเป็นการแสดงที่กินใจมาก การที่ต้องมาเจอคนที่รักในอดีตแต่ไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ เป็นพล็อตเรื่องที่คลาสสิกแต่ไม่เคยล้าสมัย ใน มองทิศเหนือคิดถึงทิศใต้ ทำออกมาได้ดีมาก
บทสรุปที่ทิ้งไว้ให้คิด
ฉากสุดท้ายที่พระเอกยืนมองออกไปนอกหน้าต่างในห้องทำงานสูงระฟ้า ช่างเป็นภาพที่สื่อถึงความโดดเดี่ยวและความว่างเปล่าได้ดีมาก แม้จะประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน แต่สิ่งที่ขาดหายไปคือความสุขในอดีต เรื่อง มองทิศเหนือคิดถึงทิศใต้ ทิ้งคำถามให้คนดูได้ขบคิดต่อ
สายรัดข้อมือที่ผูกใจไว้
ฉากย้อนอดีตที่อบอุ่นหัวใจมาก การที่หญิงสาวผูกสายรัดข้อมือให้ชายหนุ่มในทุ่งหญ้าตอนพระอาทิตย์ตกดิน ช่างเป็นภาพที่โรแมนติกและน่าจดจำ แต่เมื่อกลับมาปัจจุบัน ความรู้สึกของพระเอกที่มองดูสายรัดข้อมือในมือด้วยความโศกเศร้า ทำให้คนดูอย่างเราใจสลายตามไปด้วย เรื่องราวใน มองทิศเหนือคิดถึงทิศใต้ เล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งมากจริงๆ