สายเลือดพยาบาท
ชุดธรรมดาแต่พลังอารมณ์ล้น
เห็นเธอใส่เสื้อโปโลสีเทาแล้วยิ่งรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ ไม่ต้องแต่งตัวหรูก็ทำให้คนดูน้ำตาไหลได้จริงๆ ฉากที่เธอร้องไห้เงียบๆ ในงานเลี้ยงช่างบาดลึกมาก สายเลือดพยาบาท เล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งมาก
รอยยิ้มที่ซ่อนมีด
ผู้หญิงในชุดเงินยิ้มสวยแต่สายตาเย็นชา ทุกครั้งที่เธอหันมามองคนอื่นเหมือนกำลังคำนวณบางอย่าง ฉากที่เธอเดินผ่านสาวน้อยในเสื้อโปโลแล้วไม่แม้แต่จะหยุดมอง ช่างโหดร้ายและงดงามในเวลาเดียวกัน สายเลือดพยาบาท สร้างตัวละครที่ซับซ้อนมาก
ชุดสีทองกับมงกุฎที่หนักเกินไป
เธอใส่ชุดสีทองพร้อมมงกุฎแต่ดวงตากลับว่างเปล่า เหมือนถูกบังคับให้ยืนอยู่ในตำแหน่งที่ไม่ใช่ของตัวเอง ฉากที่เธอมองไปทางอื่นขณะคนอื่นกำลังทะเลาะกัน บอกเล่าความโดดเดี่ยวได้โดยไม่ต้องพูดสักคำ สายเลือดพยาบาท ใช้เครื่องประดับสื่ออารมณ์ได้ลึกซึ้ง
สูทสีม่วงกับรอยยิ้มที่เปลี่ยนไป
ตอนแรกเขายิ้มอย่างมั่นใจ แต่พอเห็นน้ำตาของเธอ รอยยิ้มนั้นก็ค่อยๆ จางหายไป สีสูทที่เปลี่ยนตามแสงไฟเหมือนอารมณ์ของเขาที่ผันผวนไม่แน่นอน สายเลือดพยาบาท ใช้เครื่องแต่งกายสะท้อนจิตวิญญาณตัวละครได้ยอดเยี่ยมมาก
ชุดสีน้ำตาลกับดอกไม้ที่เหี่ยวเฉา
ดอกไม้บนชุดเธอเหมือนกำลังจะร่วงโรยไปตามอารมณ์ที่แตกสลาย ทุกครั้งที่เธอพยายามพูดอะไรออกมา เสียงกลับสั่นเครือจนแทบไม่ได้ยิน สายเลือดพยาบาท สร้างฉากที่คนดูอยากเข้าไปกอดเธอจริงๆ
