สีหน้าของแม่ในชุดสีชมพูตอนรู้ความจริงว่าลูกสาวตัวเองบริจาคดวงตาให้คนอื่น ช่างน่าสงสารจับใจ น้ำตาที่ไหลออกมาพร้อมกับการโอบกอดของสามี แสดงให้เห็นความรักที่ไม่มีเงื่อนไข ฉากนี้ในหลับเพื่อจบ ลืมเพื่อเริ่ม ทำเอาคนดูกลั้นน้ำตาไม่อยู่เหมือนกัน
ตอนเปิดกล่องเจอใบมรณบัตรของเด็กสาวอายุ 17 ปี ที่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุ เป็นช็อตที่กระแทกใจสุดๆ การที่ครอบครัวต้องมาเจอความจริงทีหลังแบบนี้ มันช่างโหดร้ายแต่ก็สวยงามในเวลาเดียวกัน เรื่องราวในหลับเพื่อจบ ลืมเพื่อเริ่ม สอนให้เรารู้จักคุณค่าของการให้
นักแสดงทุกคนในเรื่องหลับเพื่อจบ ลืมเพื่อเริ่ม ทำได้ดีมาก โดยเฉพาะฉากที่ทุกคนวิ่งขึ้นบันไดไปหาความจริง สีหน้าตกใจและเสียใจของแต่ละคนถ่ายทอดออกมาได้ธรรมชาติมาก ดูแล้วรู้สึกเหมือนเราเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนั้นจริงๆ อยากให้ทุกคนได้ดู
การที่ครอบครัวไม่รู้ว่าลูกสาวตัวเองทำเรื่องยิ่งใหญ่ขนาดนี้ จนมาเจอเอกสารตอนเธอจากไปแล้ว มันช่างน่าเศร้าแต่ก็น่าภูมิใจในเวลาเดียวกัน เรื่องราวในหลับเพื่อจบ ลืมเพื่อเริ่ม ทำให้เราหันมามองคนรอบข้างและถามตัวเองว่าเรารู้จักพวกเขาดีพอหรือยัง
ตอนที่พระเอกวิ่งเข้าไปในห้องแล้วค้นทุกซอกทุกมุม เพื่อหาความจริงเกี่ยวกับเด็กสาวผู้บริจาคดวงตา เป็นฉากที่ตื่นเต้นและลุ้นระทึกมาก การที่เจอเอกสารสำคัญในลิ้นชักเตียง ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปทันที ดูแล้วติดหนึบไม่ยอมวางมือถือเลย
เรื่องราวในหลับเพื่อจบ ลืมเพื่อเริ่ม สอนให้เราเห็นว่าความเสียสละที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือการให้ชีวิตใหม่แก่ผู้อื่น แม้ตัวเองจะจากไปแล้วแต่ความดีจะยังคงอยู่ ฉากสุดท้ายที่ทุกคนมารวมตัวกันและร้องไห้ด้วยกัน เป็นภาพที่งดงามและน่าจดจำที่สุดเรื่องหนึ่ง
ฉากที่พระเอกวิ่งเข้าไปค้นห้องนอนอย่างร้อนรน แล้วเจอใบยินยอมบริจาคกระจกตา ในลิ้นชักเตียง เป็นช็อตที่พีคมาก! การตัดสลับภาพระหว่างปัจจุบันกับอดีตตอนเด็กสาวนอนโรงพยาบาล ยิ่งทำให้คนดูอินไปกับความเจ็บปวดของตัวละครทุกคนในหลับเพื่อจบ ลืมเพื่อเริ่ม จริงๆ
ฉากเปิดเรื่องด้วยจดหมายขอบคุณผู้บริจาคดวงตา ช่างเป็นจุดเริ่มต้นที่บีบหัวใจเหลือเกิน เมื่อลูกชายอ่านออกเสียงแล้วทุกคนน้ำตาไหล ความจริงค่อยๆ ถูกเปิดเผยผ่านเอกสารในลิ้นชัก ทำให้รู้ว่าเด็กสาวผู้เสียสละคือใคร เรื่องราวในหลับเพื่อจบ ลืมเพื่อเริ่ม สะท้อนความเสียสละที่ยิ่งใหญ่จนพูดไม่ออก