ฉากเปิดในเรื่องนี้ช่างสร้างความรู้สึกอึดอัดและกดดันได้อย่างน่าประหลาดใจ บรรยากาศภายในร้านเพชรที่ดูหรูหราและเงียบสงบกลับซ่อนไว้ซึ่งความตึงเครียดที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แสงไฟสีขาวนวลที่ส่องกระทบตู้กระจกแสดงเครื่องประดับแวววาวนั้น กลับยิ่งทำให้เห็นรอยช้ำบนหน้าของหญิงสาวในชุดสีแดงได้ชัดเจนขึ้นอย่างเจ็บปวด เธอพยายามยิ้มแต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความหวาดระแวงและความน้อยเนื้อต่ำใจ ในขณะที่หญิงสาวชุดขาวดูสงบนิ่งราวกับน้ำแข็ง เธอไม่ได้แสดงอารมณ์โกรธเกรี้ยวแต่กลับมีความเย็นชาที่แผ่ซ่านออกมาจนใครๆ ก็สัมผัสได้ ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครทั้งสามดูเหมือนจะซับซ้อนเกินกว่าแค่ลูกค้ากับพนักงานขาย หรือแม้แต่คนรักธรรมดาๆ การที่ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำยืนอยู่ตรงกลางระหว่างหญิงสาวทั้งสองคนนั้น บ่งบอกถึงสถานะบางอย่างที่เขาต้องตัดสินใจ เขาพยายามวางตัวเป็นกลางแต่สายตากลับจับจ้องไปที่หญิงสาวชุดขาวมากกว่าเสมอ เมื่อเขามอบถุงสีส้มให้กับเธอ มันไม่ใช่แค่การให้ของขวัญแต่ดูเหมือนเป็นการชดเชยหรือการปิดปากบางอย่าง หญิงสาวชุดขาวรับมันไปด้วยรอยยิ้มที่แทบจะไม่ถึงดวงตา เธอรู้ทันเกมนี้ดีว่าสิ่งที่ได้รับมานั้นแลกมาด้วยอะไร บางทีนี่อาจจะเป็นฉากสำคัญใน