ชอบฉากที่พระเอกใช้พลังพิเศษรักษาหมาที่นอนหมดสติอยู่ แสงสีทองที่เปล่งออกมาจากมือเขาดูขลังและน่าทึ่งมาก เป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้ทุกคนในงานต้องตกตะลึง รวมถึงนางเอกที่ดูเหมือนจะเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่างมากขึ้น ฉากนี้ในตำนานนิพพานแห่งเทพแพทย์ทำออกมาได้ดีมาก ทั้งแสงสีและปฏิกิริยาของตัวละครที่สมจริง ทำให้รู้สึกอินไปกับพลังเหนือธรรมชาติที่เกิดขึ้นตรงหน้า
แม้จะดูเหมือนกำลังทะเลาะกัน แต่สายตาที่พระเอกและนางเอกมองกันมันบอกอะไรได้มากกว่าคำพูด การที่นางเอกยืนกอดอกแต่กลับยอมให้พระเอกจับมือตอนใช้พลังรักษาหมา มันสื่อถึงความไว้ใจที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ในตำนานนิพพานแห่งเทพแพทย์น่าสนใจมาก ตรงที่มีความขัดแย้งแต่ก็ดึงดูดกันแบบเลี่ยงไม่ได้ คนดูอย่างเราเอาใจช่วยอยากให้เคลียร์ใจกันเร็วๆ
ตัวละครชายในชุดสูทขาวลายดอกไม้ดูเป็นคนที่สร้างบรรยากาศผ่อนคลายในงานเลี้ยงได้ดีมาก รอยยิ้มและการวางตัวที่ดูสบายๆ ตัดกับความเครียดของพระเอกชุดเทาได้เป็นอย่างดี เขาเหมือนเป็นตัวเชื่อมที่ทำให้สถานการณ์ไม่ตึงเครียดจนเกินไป การมีตัวละครแบบนี้ในตำนานนิพพานแห่งเทพแพทย์ช่วยให้เรื่องดูมีมิติมากขึ้น ไม่ใช่มีแต่ความดราม่าอย่างเดียว
ต้องชมทีมโปรดักชั่นที่จัดฉากงานเลี้ยงกลางแจ้งได้สวยมาก แสงไฟจากเต็นท์และไฟประดับสร้างบรรยากาศที่โรแมนติกแต่ก็ลึกลับในเวลาเดียวกัน โดยเฉพาะฉากกลางคืนที่ถ่ายทำออกมาได้มีมิติ โทนสีฟ้าและเขียวตัดกับแสงไฟสีอุ่นได้ลงตัวมาก การนำเสนอภาพในตำนานนิพพานแห่งเทพแพทย์เรื่องนี้ทำให้คนดูรู้สึกเหมือนได้ไปอยู่ในเหตุการณ์จริงเลย อยากดูต่อเร็วๆ ว่าเรื่องราวจะเป็นยังไง
ฉากเปิดเรื่องในงานเลี้ยงกลางแจ้งยามค่ำคืนดูหรูหราแต่แฝงไปด้วยความตึงเครียด การมาถึงของพระเอกในชุดสูทสีเทาดูน่าเกรงขามและสร้างปมขัดแย้งทันทีที่เจอกับนางเอก เรื่องราวในตำนานนิพพานแห่งเทพแพทย์เริ่มเข้มข้นขึ้นเมื่อมีการโต้เถียงกันกลางวงสนทนา สายตาที่มองกันเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน ทำให้คนดูอย่างเราต้องจ้องหน้าจอไม่กระพริบตา รอชมจุดหักมุมต่อไป