ฉากงานเลี้ยงดูหรูหราแต่แฝงไปด้วยความอึดอัด ทุกคนถือแก้วไวน์แต่สายตาจ้องมองไปที่ประตูทางเข้าตลอดเวลา พอพระเอกเดินเข้ามาพร้อมหญิงสาวในชุดดำ บรรยากาศเหมือนหยุดนิ่งไปชั่วขณะ แสงไฟที่ส่องเข้ามาทำให้เห็นสีหน้าตกใจของคนในงานชัดเจนมาก เสน่หาลวงใจ เล่นกับความรู้สึกคนดูได้ดีมากจริงๆ
ชอบรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างซองจดหมายสีน้ำตาลที่พระเอกหยิบออกมาจากลิ้นชัก มือที่สั่นเล็กน้อยตอนเปิดซองบอกถึงความสำคัญของเนื้อหาข้างใน ตัวหนังสือที่เขียนด้วยลายมือดูเก่าและมีความหมายลึกซึ้ง การที่กล้องซูมเข้าไปที่จดหมายทำให้คนดูรู้สึกเหมือนกำลังแอบอ่านความลับไปด้วยกัน เสน่หาลวงใจ สร้างความสงสัยได้เก่งมาก
ฉากที่พระเอกเดินเข้ามาในงานพร้อมหญิงสาวชุดดำคือจุดพีคมาก ท่าทางที่มั่นใจแต่แฝงความเย็นชาของทั้งคู่ทำให้คนในงานถึงกับอึ้ง แสงสว่างที่ส่องมาจากด้านหลังทำให้ดูเหมือนพวกเขากำลังเดินออกมาจากอีกโลกหนึ่ง เสน่หาลวงใจ ทำให้คนดูรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่ตัวละครหลักปรากฏตัว
การแสดงของนักแสดงในเรื่องนี้ยอดเยี่ยมมาก โดยเฉพาะฉากที่พระเอกอ่านจดหมายแล้วกำมือแน่น สีหน้าที่เปลี่ยนจากสงบเป็นโกรธแค้นบอกเล่าเรื่องราวได้โดยไม่ต้องใช้คำพูด ส่วนฉากงานเลี้ยงที่ทุกคนจ้องมองด้วยความตกใจก็ทำให้รู้สึกถึงความตึงเครียด เสน่หาลวงใจ ทำให้คนดูอินไปกับอารมณ์ของตัวละครได้ง่ายมาก
ฉากในออฟฟิศดูเรียบหรูแต่แฝงไปด้วยความลึกลับ ชั้นหนังสือที่เต็มไปด้วยเอกสารและของตกแต่งดูมีเรื่องราวซ่อนอยู่ทุกมุม การที่พระเอกเดินไปเปิดลิ้นชักอย่างมีเป้าหมายทำให้รู้สึกว่ามีบางอย่างสำคัญซ่อนอยู่ เสน่หาลวงใจ สร้างบรรยากาศความลึกลับได้ดีมาก ทำให้คนดูอยากค้นหาความลับไปด้วย