บรรยากาศในห้องอาหารที่ดูเงียบสงบแต่เต็มไปด้วยแรงกดดัน มันสะท้อนความสัมพันธ์ที่ร้าวลึกได้ดีมาก แม่พยายามจะสื่อสารแต่ลูกสาวกลับตั้งกำแพงใส่ การแสดงสีหน้าของทั้งสองคนไม่ต้องใช้คำพูดเยอะก็สื่ออารมณ์ได้ครบถ้วน ดูแล้วรู้สึกอึดอัดแทนตัวละครจริงๆ เป็นฉากที่แสดงให้เห็นว่าความรักบางครั้งก็ทำร้ายกันได้
สิ่งที่ชอบที่สุดในฉากนี้คือการถ่ายทอดความรู้สึกของแม่ที่อยากดีกับลูก แต่กลับถูกตีความว่าเป็นการกดดัน ลูกสาวที่แบกความคาดหวังไว้จนทนไม่ไหว ต้องระเบิดออกมาในที่สุด มันคือความจริงของหลายครอบครัวที่มองข้ามไป ดูแล้วน้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัว แม่ร้ายเพราะรัก ทำได้ดีมากในการขยี้ปมด้อยของมนุษย์
ฉากนี้สอนให้รู้ว่าบางครั้งการนั่งกินข้าวด้วยกันไม่ได้แปลว่ามีความเข้าใจกันเสมอไป ระยะห่างระหว่างแม่กับลูกสาวในฉากนี้มันไม่ใช่แค่ระยะทางกายภาพ แต่เป็นระยะทางในใจที่ห่างกันมาก การแสดงออกทางสีหน้าของทั้งคู่ทำให้คนดูรู้สึกถึงช่องว่างนั้นได้อย่างชัดเจน เป็นฉากที่ดูแล้วต้องกลับมาทบทวนความสัมพันธ์ของตัวเอง
สิ่งที่ทำให้ฉากนี้น่าจดจำคือความเงียบที่เต็มไปด้วยอารมณ์ แม่ที่นั่งนิ่งๆ แต่แววตาบอกทุกอย่าง ลูกสาวที่ยืนอยู่แต่ใจลอยไปไกล มันคือการต่อสู้ภายในที่ไม่มีใครชนะ ดูแล้วรู้สึกสะเทือนใจมาก เพราะมันคือความจริงของหลายครอบครัวที่รักกันแต่ไม่สามารถสื่อสารกันได้ แม่ร้ายเพราะรัก จับจุดนี้ได้แม่นยำมาก
ฉากนี้แสดงให้เห็นว่ารอยร้าวในความสัมพันธ์มันไม่ได้เกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน แต่สะสมมานานจนไม่สามารถซ่อมแซมได้ง่ายๆ การที่ลูกสาวพยายามจะอธิบายแต่แม่กลับไม่เข้าใจ มันคือวงจรที่ไม่มีที่สิ้นสุด ดูแล้วรู้สึกเจ็บปวดแทนทั้งสองฝ่าย เพราะไม่มีใครผิดแต่ทุกคนเจ็บ เป็นฉากที่ดูแล้วต้องหยุดคิดนานมาก