ชอบตรงที่พระเอกไม่รอช้า รีบวิ่งเข้ามาทันทีที่เห็นผู้หญิงคนนั้นกำลังจะจากไป การกระทำของเขาแสดงให้เห็นว่าเขารักและห่วงใยแค่ไหน แม้จะมีผู้ชายอีกคนยืนอยู่ตรงนั้นก็ตาม แต่เขาก็ไม่หวั่นไหว มุ่งหน้ามาขอแต่งงานทันที เป็นฉากที่เรียกน้ำตาแห่งความสุขได้จริงๆ ดูในเน็ตชอร์ตแล้วฟินมากค่ะ
นอกจากฉากขอแต่งงานแล้ว สิ่งที่ประทับใจที่สุดคือสีหน้าของเด็กๆ ทั้งสามคน ตอนแรกดูสงสัยและกังวล แต่พอเห็นพ่อคุกเข่าและยื่นแหวนให้แม่ พวกเขาก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข โดยเฉพาะเด็กชายตัวเล็กที่วิ่งเข้าไปกอดพ่อทันที มันสื่อถึงความอบอุ่นของครอบครัวที่กลับมาสมบูรณ์อีกครั้งใน สามพี่น้องจอมซนและคุณพ่อซีอีโอ
ต้องชมทีมคอสตูมเลยค่ะ ชุดสีดำของนางเอกดูสง่างามและทรงพลังมาก ตัดกับชุดสูทของพระเอกที่ดูภูมิฐาน แต่พอพระเอกใส่ผ้าพันคอสีเทา ก็ดูอบอุ่นและเข้าถึงง่ายขึ้น การผสมผสานระหว่างความหรูหราและความอบอุ่นนี้ ทำให้ตัวละครดูมีมิติและน่าหลงใหลมากจริงๆ ค่ะ
ตอนจบของเรื่องนี้ทำออกมาได้ดีมากค่ะ ไม่ยืดเยื้อแต่ก็ครบถ้วนทุกอารมณ์ ตั้งแต่ความตึงเครียดตอนแรก ที่ผู้หญิงดูเหมือนจะตัดสินใจไปแล้ว แต่สุดท้ายความรักก็ชนะทุกอย่าง ฉากที่พระเอกสวมแหวนให้และกอดกันแน่น เป็นภาพที่ตราตรึงใจมาก ดูแล้วรู้สึกอิ่มเอมใจจริงๆ ค่ะ
ผู้กำกับเลือกใช้ฉากสนามบินได้อย่างชาญฉลาดมากค่ะ ความกว้างใหญ่ของโถงสนามบินที่มีกระจกบานใหญ่ ทำให้ฉากดูโปร่งและสว่างไสว แสงธรรมชาติที่ส่องเข้ามาช่วยเสริมอารมณ์โรแมนติกได้ดีมาก แถมยังมีความหมายเชิงสัญลักษณ์ว่าความรักสามารถข้ามผ่านอุปสรรคและระยะทางได้จริงๆ ใน สามพี่น้องจอมซนและคุณพ่อซีอีโอ
ดูแล้วใจพองโตมากค่ะ ฉากที่พระเอกวิ่งฝ่าฝูงชนมาหาแม่ลูกในสนามบินช่างคลาสสิกสุดๆ การที่เขาคุกเข่าลงพร้อมแหวนเพชรในกล่องกำมะหยี่สีแดง ตัดกับฉากหลังที่เป็นกระจกบานใหญ่ของสนามบิน ทำให้ภาพดูยิ่งใหญ่และจริงใจมาก เด็กๆ ยืนมองด้วยสายตาตื่นเต้น เป็นโมเมนต์ที่สมบูรณ์แบบจริงๆ ในเรื่อง สามพี่น้องจอมซนและคุณพ่อซีอีโอ