การขอโทษและการตามหา
พล็อตเรื่องหักมุมจนคาดไม่ถึง
ตอนแรกนึกว่ารักสามเราจะเป็นดราม่ารักสามเส้าธรรมดา แต่พอเห็นใบประกาศตามหาคนที่ชายในเสื้อสีฟ้าถืออยู่ ก็รู้ว่าเรื่องนี้มีความลับซ่อนอยู่มากกว่านั้น การตัดสลับระหว่างอดีตที่เด็กน้อยร้องไห้กับปัจจุบันที่ผู้ใหญ่ต้องเผชิญหน้ากัน ทำให้เรื่องราวมีความลึกและน่าติดตามมากขึ้นเรื่อยๆ
บรรยากาศในห้องที่อึดอัดจนหายใจไม่ออก
ผู้กำกับรักสามเราเก่งมากในการสร้างบรรยากาศ ฉากในห้องโถงหรูที่ดูสวยงามแต่กลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด แสงไฟที่ส่องลงมาบนใบหน้าของตัวละครแต่ละคนช่วยเน้นอารมณ์ได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะฉากที่ชายในเสื้อสีฟ้าคุกเข่าขอความช่วยเหลือ มันทำให้คนดูรู้สึกอึดอัดและเอาใจช่วยเขาอย่างจับใจ
บทพูดที่น้อยแต่ทรงพลัง
สิ่งที่ชอบที่สุดในรักสามเราคือการใช้ภาษากายแทนคำพูด ฉากที่ชายในเสื้อลายดอกยื่นมือไปจับคอเสื้อของอีกฝ่ายโดยไม่ต้องพูดอะไรเลย แต่สายตาที่มองลงมาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความผิดหวัง มันสื่อสารได้ชัดเจนกว่าคำพูดนับร้อยคำ ทำให้คนดูรู้สึกร่วมไปกับตัวละครทันที
ความลับที่ถูกเปิดเผยผ่านกระดาษแผ่นเดียว
จุดเปลี่ยนสำคัญของรักสามเราอยู่ที่ใบประกาศตามหาคนสีเหลืองที่ชายในเสื้อสีฟ้าถืออยู่ มันไม่ใช่แค่กระดาษธรรมดา แต่เป็นกุญแจที่ไขความลับทั้งหมดของเรื่อง การที่ชายในเสื้อลายดอกเปลี่ยนสีหน้าทันทีที่เห็นใบประกาศนั้น บอกเป็นนัยว่าเขารู้จักคนในรูปเป็นอย่างดี เรื่องราวหลังจากนี้จะเข้มข้นแค่ไหนต้องติดตาม
ความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ใต้รอยยิ้ม
ฉากนี้ในรักสามเราทำให้ฉันน้ำตาไหลไม่หยุด การแสดงของตัวละครชายในเสื้อสีฟ้าที่ทรุดตัวลงกับพื้นพร้อมเหงื่อที่ไหลอาบแก้ม สะท้อนความทุกข์ทรมานภายในใจได้อย่างลึกซึ้ง ตรงข้ามกับความเย็นชาของชายในเสื้อลายดอกที่ยืนมองอย่างไร้ความรู้สึก มันคือภาพสะท้อนของความสัมพันธ์ที่แตกสลายอย่างชัดเจน