(พากย์เสียง)หลับเพื่อจบ ลืมเพื่อเริ่ม
น้ำตาของนางเอกทำใจสลาย
ฉากที่นางเอกนั่งร้องไห้บนเตียงคนไข้แล้วเล่าความในใจให้ป้าฟัง มันสะเทือนใจมาก เธอรู้สึกผิดที่ตัวเองเป็นต้นเหตุให้พระเอกต้องสูญเสียการมองเห็น แม้จะพยายามบอกว่าไม่ต้องการให้ใครมาสงสาร แต่ลึกๆ แล้วเธอโหยหาการให้อภัย การแสดงสีหน้าของนางเอกใน (พากย์เสียง)หลับเพื่อจบ ลืมเพื่อเริ่ม สื่ออารมณ์ได้ดีมากจนคนดูอยากเข้าไปกอดปลอบใจเธอจริงๆ
พระเอกตาบอดแต่ใจไม่บอด
ชอบคาแรคเตอร์พระเอกที่แม้จะใส่แว่นดำและถือไม้เท้า แต่บุคลิกยังดูแพงและมีความเป็นผู้นำสูงมาก ตอนที่เดินเข้ามาในห้องแล้วพูดว่าไม่ต้องมาฟังเธอพูด มันดูเข้มแข็งแต่ก็แฝงความเจ็บปวดไว้ลึกๆ การที่เขาจำเสียงหรือความรู้สึกของนางเอกได้แม้จะมองไม่เห็น เป็นจุดพีคของเรื่อง (พากย์เสียง)หลับเพื่อจบ ลืมเพื่อเริ่ม ที่ทำให้รู้ว่าความรักมันข้ามผ่านอุปสรรคได้จริง
ปมปริศนาอาสาสมัครที่ค่อยๆ คลาย
พล็อตเรื่องน่าสนใจมากที่เริ่มจากห้องแล็บล้ำยุค แล้วค่อยๆ เผยปมว่านางเอกคือกุญแจสำคัญของโครงการบริจาคกระจกตา การที่พระเอกสามคนพี่น้องมารวมตัวกันที่โรงพยาบาลเพื่อหาความจริง ยิ่งทำให้เรื่องราวซับซ้อนขึ้น โดยเฉพาะตอนที่รู้ว่านางเอกคือคนที่พวกเขาตามหา มันคือจุดเปลี่ยนสำคัญใน (พากย์เสียง)หลับเพื่อจบ ลืมเพื่อเริ่ม ที่ทำให้ทุกอย่างเชื่อมโยงกันได้อย่างลงตัว
ฉากย้อนวัยเด็กที่อบอุ่นหัวใจ
ชอบฉากย้อนอดีต ที่ย้อนกลับไปตอนเด็กๆ ที่พระเอกยังมองเห็นและเดินจับมือกับน้องสาว มันช่างเป็นภาพที่บริสุทธิ์และน่าเอ็นดูมาก คำสัญญาที่น้องสาวบอกว่าจะดวงตาให้พี่ชาย มันกลายเป็นความจริงในรูปแบบที่โหดร้ายแต่ก็สวยงาม การตัดสลับระหว่างอดีตและปัจจุบันใน (พากย์เสียง)หลับเพื่อจบ ลืมเพื่อเริ่ม ช่วยขับเน้นอารมณ์ของตัวละครได้เป็นอย่างดี ทำให้คนดูอินไปกับชะตากรรมของพวกเขา
ความลับในห้องแล็บที่เปลี่ยนชีวิต
ฉากเปิดเรื่องในชุดอวกาศสีเงินดูเท่มาก แต่พอตัดมาที่โรงพยาบาลบรรยากาศก็เปลี่ยนเป็นดราม่าหนักทันที การที่พระเอกเพิ่งรู้ความจริงว่านางเอกคืออาสาสมัครที่เขารอคอย ทำให้โมเมนต์การเผชิญหน้าดูตึงเครียดสุดๆ นางเอกพยายามหนีความจริงแต่ก็หนีไม่พ้นชะตากรรมที่ผูกไว้กับเขา เรื่องราวใน (พากย์เสียง)หลับเพื่อจบ ลืมเพื่อเริ่ม ทำให้คนดูต้องลุ้นว่าสุดท้ายแล้วความทรงจำที่หายไปจะกลับมาหรือไม่