ต้องยกนิ้วให้การแสดงของนักแสดงทั้งสองคนในเล่ห์รักลวงใจ ฉากดราม่าในโรงพยาบาลทำออกมาได้สมจริงมาก โดยเฉพาะจังหวะที่นางเอกร้องไห้แล้วจับมืออีกฝ่ายไว้แน่น มันสื่ออารมณ์ความสิ้นหวังได้ชัดเจนสุดๆ คนดูอย่างเราแทบจะกลั้นน้ำตาไม่อยู่ อยากให้เรื่องนี้มีตอนต่อไปเร็วๆ จัง
สิ่งที่ชอบที่สุดในเล่ห์รักลวงใจคือรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างแววตาของตัวละครแม่สามีที่ดูเหมือนจะใจร้าย แต่พอเห็นน้ำตาของลูกสะใภ้กลับมีอาการลังเล ฉากนี้ทำให้รู้ว่าความเกลียดชังอาจจะไม่ใช่ทั้งหมดที่มี เรื่องราวซับซ้อนกว่าที่เห็น และนั่นคือเสน่ห์ของละครเรื่องนี้ที่ทำให้เราติดตามทุกตอน
ฉากในโรงพยาบาลของเล่ห์รักลวงใจสร้างบรรยากาศได้กดดันมากค่ะ ความเงียบสงัดของทางเดินตัดกับเสียงร้องไห้ของนางเอก ทำให้คนดูรู้สึกอึดอัดตามไปด้วย การแต่งกายที่ดูดีของตัวละครยิ่งขับเน้นความขัดแย้งทางสถานะและอารมณ์ได้เป็นอย่างดี ดูละครเรื่องนี้แล้วรู้สึกเหมือนได้เข้าไปอยู่ในเหตุการณ์จริงๆ เลย
ฉากคุกเข่าในเล่ห์รักลวงใจน่าจะเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของเรื่องเลยนะคะ จากที่นางเอกดูเข้มแข็งกลับต้องมาอ่อนแอขนาดนี้ แสดงว่าต้องมีปมใหญ่ๆ แน่นอน การที่แม่สามีมีปฏิกิริยาตอบโต้แบบนี้ทำให้เราอยากรู้ต่อว่าจริงๆ แล้วเธอคิดอะไรอยู่กันแน่ ละครเรื่องนี้เล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งมากจริงๆ ค่ะ
ฉากนี้ในเล่ห์รักลวงใจบีบหัวใจมากค่ะ การที่นางเอกยอมคุกเข่าขอความเห็นใจท่ามกลางสายตาคนรอบข้าง แสดงให้เห็นถึงความสิ้นหวังอย่างที่สุด สีหน้าของแม่สามีที่ดูแข็งกร้าวแต่แววตากลับสั่นไหว บอกเล่าเรื่องราวความขัดแย้งในครอบครัวได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเยอะเลย ดูละครเรื่องนี้ในแพลตฟอร์มแล้วอินมาก